Nakatambay ako sa WPP kanina..

Browse ‘click’. Basa ng konti.. sabay post na rin ‘click’

Natisod ko ang isang topic: “Featured blogger of the week” .. interesado akong malaman kung sino ‘click’

Base sa mga reply sa post na ito dun pa lang ay malalaman mo na maraming nagmamahal sa kanya.. ‘click’

brokenman.wordpress.com dito ako dinala ng link..

Binasa ko ang nilalaman, very inspiring, ang blog na ginawa nya ay siya na mismo. Sino kaya ang manunulat sa likod ng blog na ito? ‘click’ binasa ko.. at namangha ako sa kanya. Sa tibay ng kanyang loob sa kabila ng kanyang karamdaman. Words of faith, and inspiration, nakakiyak din yung iba nyang posts, tagos sa puso. Isa akong nars at alam ko na hindi madali ang pinagdadaanan niya. Pero dahil sa kanyang tibay ng loob nalalampasan niya ang araw araw na pagsubok.

I give my Salute to you Sir! I don’t know you personally but my prayers are with you. Have Faith, be strong! Laban lang!

You know how a sponge works right? buhusan mo ng tubig maabsorb nito lahat, at pag sinubukan mong hawakan ramdam mo ang bigat nito dahil sa tubig.
Ganun ako kahapon! para akong human sponge! Yun nga lang di ako nagaabsorb ng tubig…

Kahapon paguwi ko galing sa layasan, naka receive ako ng text galing sa isang matalik na kaibigan; “asan ka?” nagtataka ako dahil di niya ko hahanapin ng ganun na lang.
Nag online ako sa YM at nandun siya.. agad siya nagsend ng message sakin… uhmm kaya pala.. may problema siya..
Being a good friend of hers hinayaan ko siya magsabi ng problema.. medyo nahirapan nga lang ako magbigay ng payo dahil di ko alam kung ano talaga yung buong pangyayari.. may sarili din kase akong problema kaya hindi ganun kadali magbigay ng payo. Pagkatapos namin magusap medyo na relieve naman siya, sana…
Hapon na nag text sakin ang isa din mabuting kaibigan, wala pa ako nirereply nagtext ulit siya.. Ayun may problema din siya.. Pero alam ko naman kung ano yung dinadaing niya kaya ok lang. Hinayaan ko din siya magsabi ng problema, at nagbigay din ako ng konting payo.. kung payo nga yung matatawag dun! hehe!
Ano na nangyari sakin pagkatapos nun?
Ang bigat ng pakiramdam ko, parang gusto kong umiyak na ewan.. sinubukan ko ilihis ang atensyon ko at gumawa ako ng bagong blog sa wordpress… pero hindi ako makapag concentrate!
Hati ang atensyon ko! Naiisip ko ang problema ng dalawang kong kaibigan at dagdagan mo pa ng malaking sekreto ng isa ko din kaibigan na hindi puwedeng sabihin sa tropa!
Parang sasabog na yung utak ko! Pati pag gawa ng blog kinainisan ko na rin..!

Ngayon naman siguro alam mo na kung bakit ko na sabi na isa akong human sponge?!
Ganun ako. Pag may nagsabi ng problema sakin naabsorb ko ito na parang tubig.. at pagkatapos ang bigat ng pakiramdam ko.
Ako talaga ang takbuhan ng mga kaibigan ko pag may mga problema sila, kung di man ako makapagbigay ng payo sinisiguro ko sa kanila na nakikinig ako. Yun nga lang kase hindi ako marunong magsabi ng problema, dinadadaan ko ng lang sa ngiti at tawa para di halata na may malaking problema din akong dinadala.
Hindi ko din alam kung bakit ako ganito, bumibigat yung pakiramdam ko pag katapos nila magsabi ng problema sakin.. Im not saying its bad thing, nagtataka lang ako.
Masyado ko siguro dinidibdib lahat ng sinasabi nila..

Pag ganito yung nararamdaman ko kailangan ko ng output.. kaya kahapon nagpatugtog ako ng malakas at sinabayan ko ang bawat linya ng kanta.
Medyo ok na naman ako pagkatapos.. Kaya lang halata pa din na stressed ako.
Hinintay ko na lang gumabi at dinaan ko na lang sa tulog.

Kung nanonood ka ng TV lalo na sa gabi malamang ay familiar ka sa commercial na may tagline “Ramdam ko ang Asenso!”. Halos isumpa namin ang commercial na toh! Sinasabi na nga lang ni kuya at ng nanay ko, “swerte naman nila! dahil sila nakakaramdam ng asenso!” pero sa totoo lang alam naming pakitang tao lang yung commercial na yun! Nakakainis isipin na sa kabila ng kahirapan ng ibang kababayan natin ay nagagawa pa nilang gumawa ng ganito para patunayan lamang sa tao na may nagagawa ang gobyerno sa ekonomiya ng bansa! Hindi na sila dapat nagyayabang at puro salita na lang sila… Hayaan na lang nila na ang tao ang humusga sa kasalukuyang kinatatayaun ng bansa natin!
Nabalitaan mo ba? Nung isang linggo na alarma ang gobyerno dahil may 11-anyos na bata ang nagpakamatay sa davao sa dahilang “Kahirapan.” Ang sabi ng DOH sa edad ng bata na 11-anyos ay wala pa siyang kakayanan na magisip ng tungkol sa suicide. Sarado ba ang isip niyo?? O sadyang nagbubulag bulagan lang talaga kayo??
Sa panahon ngayong laganap ang child labor maagang tumatanda ang isip ng mga bata, sa edad na 5 - pataas nakakaranas na sila ng hirap dahil maaga silang namulat at ang kanilang munting katawan sa pagtatarabaho para lang may itulong sa pamilya nila. Kaya di malayong mangyari maisip nilang magpakamatay dahil nga sa kahirapan. Nakakalungkot isipin na sa kanilang edad ay maaga na nilang nakalimutang maging bata at magisip bilang isang bata.
Ngayon ay malaking usapan sa kongreso ang nangyari sa batang nagpakamatay, as usual naghahanap sila kung sino ba ang dapat sisihin! Kailangan ba may mag buwis muna ng buhay bago ma alarma ang local na pamahalaan tungkol sa usaping kahirapan?! Hindi na sila dapat nagtuturuan dahil gobyerno mismo ay may pagkukulang!
Sinabi din ng isang departamento nitong taon din na ito na “hindi na naghihirap ang bansa natin, marami lang nagugutom!”. Sinong niloko niyo! Hindi ba’t ganun din yun! Maraming nagugutom dahil marami pa ang naghihirap!
Bakit hindi na lang nila aminin sa mga sarili nila na sadyang naghihirap pa rin ang bansa natin.
Oo nga at marami na ang mga umaasenso, pero hindi ba’t sila din ang mga taong may mga business na pinagkakakitaan? Paano na ang iba nating kababayan na naghihirap ngayon?

“The Rich becomes richer and the Poor becomes poorer!”

Kaya hindi na ko nagtataka kung bakit maraming gustong makipagsapalaran sa ibang bansa para makahanap ng magandang trabaho para sila ay Umasenso!
Dismayado ako sa balita tungkol sa bata, kinilabutan ako sa naging reaksyon ng pamahalaan patungkol dito. Kung sana ay hinaharap nila ang problema hindi sana sila napapahiya sa tao!

Sa susunod na mapanood niyo ang commercial na sinabi ko sa inyo.. magisip kayo.. At itanong niyo sa sarili niyo, Ramdam ko ba ang asenso? Kung Oo.. masuwerte ka! Kung Hindi.. puwes hindi ka nagiisa!

getting used to this, after a while.. someone reminded me unintentionally that i should make another account here. oh well! if i get tired writing my stuff, or if my brain stops bleeding then i should cancel my account. Oh when will my brain stops bleeding green?! haha! *wink*